خرید بک لینک

دلم کودک هزار ساله ایست 
به غایت مهربان و نجیب
دل به محبت داشت اما ندید
از انتظار خیری ندید

کودک هزارساله ی من بخواب
تا خاموش شود این شعله ی نحیف
این سوسوی حزینِ زندگی
این چراغِ سنگ خورده ی ذلیل

اینبار تو دارِ دارِ مکافات باش
گره و طناب باش
طوفان و رعد باش

در تاریکی غمبار دلت
چراغ های دو دنیا می میرند

برچسب: نویسنده: پرهام کوهی تاريخ: يکشنبه 4 ارديبهشت 1401 ساعت: 21:00

صفحه بندی