هرچی میگذره بیشتر به این برآیند میرسم که لوازم ادایی، خوراکی های ادایی، لایف استایل ادایی و کلا هرچی که به ادا مربوطه برای انسان های فوق العاده تنها و اجتماع گریز اختراع شده. آدم هایی که سال در دوازده ماه حتی یک نفر به عنوان مهمان زنگ خونشونو نمیزنه. اما نکته ی عجیب اینجاست که همین انسان های اداییِ جامعه گریز با شدت وحشتناکی به دنبال تو چشم کردن همین اداها در ریلزها و استوری های اینستا و هرجا که دستشون میرسه هستن.
برچسب:
نویسنده: پرهام کوهی