بانوی اول کشور من بی تو سرزمینی خالی از هرچه آدمم خانه های خاموش نانوایی و دکان های خالی بی تو این سرزمین لم یزرعی بی ملکه و والی بی حرف و حدیث و حق اعتراض خارج از رسم ممالک دموکرات تو مالک نامشروط و همیشگی خارج از چهارچوب قانون های اساسی ملکه ی سرزمینی به نام من هستی

اجتماعی تر شده ام اخیرا شب شعر برپا می کنم و اتفاقا اعضای خاصی مهمان منند تو هستی، که نیستی یاد توست، که هست من هستم که میزبانم هرچه میخوانیم از فروغ و مشیری عجیب انگ تو و من ست تو، راهی که فرسنگ ها دور من، فورد پرمصرف قرن بیست قطعا بنزینم کفاف جاده نیست مسیر همراهی تو برای من مستهلک چالش ناممکنی ست...

جهانی که گره بخت مرا با تو نبسته باشد کوره ای ست آتشین و کوچک تنگ و تیره، داغ و عذاب سوختند میلیون ها یهودی در کوره های نازی من اما یک نفر، که میلیون ها بار می سوزم نبودنت آتشی در من و زرتشتیان می پرستند آن را هزار سال بعد نقل کلامشان هم: آتشی که ازین گور می آید هزاران سال خاموش نگشته است حکایت پیچی...

راستی میدونستین این خاصیت بعضی از ما آدما که گاهی از روی لطف و محبت و دلسوزی به کسی که در حقمون اشتباه کرده فرصت دوباره میدیم اصلا و ابدا تو منش و قاموس جهان نیست؟ حالا از کجا میگم، مثال میزنم. مثلا تو قوانین فیزیک گذشت و بخشش جایی نداره؛ پیش بینی های اینکه چه چیزی باید ببینیم واضحن و خلل ناپذیر. اگ...

بعضی وقتا آدم تو زندگی خودش وسط دوراهی گیر میکنه؛ دوراهی که هر کدومش به یه اندازه گنگ و غیرقابل پیش بینیه. حالا چطور بفهمیم باید چیکار کنیم و چطور بعد از انتخاب و ندیدن نتیجه هایی که انتظار داشتیم با این عذاب که اگه اون راهو انتخاب می کردم چی میشد کنار بیایم؟ میدونین، فیزیک و نظریه هاش بعضی موقع خیل...

هر زنده ای روزی می میرد ولی بین مردگان قطعا، هستند آنهایی که حتی یک روز هم زندگی نکرده اند و مفهوم غریب زندگی دم و بازدم و خواب و خوراک نیست زندگی یعنی من حتی یک روز در نبود نفس هایت بدون شکر خنده هایت پیاله ای چای نخورده باشم . . .

ای کاش یکبار، فقط یکبار تصمیم بگیریم معرفت داشته باشیم و برای حفظ ظاهر کاری انجام ندیم. واسه پر کردن چشم مردم تو محرم نذری ندیم، واسه جلب توجه مردم نریم سینه نزنیم، جملات چرتی مثه: به عشق محرم هرچه خلافه غلافه نگیم. اگه واقعا آدمیم و میخوایم بدونیم دلیل حرکت امام حسین (ع) چی بوده بریم مجالس روضه مخت...

جای تو اگر بودم شاید گاهی نیز فلسفه میخواندم جای تو اگر بودم حتما همیشه فلسفه می خواندم تو در تفسیر عمق نگاه ها مانند کودکی در جستجوی آب نبات ها مبهوت آهن و کاغذ و پارچه می شوی لقمه خوبی برای کفتار می شوی من اما پیگیر خودت، آنچه تو هستی نه آنگونه که وقتی شکار شدی چگونه و چقدر در اختیار منی خلاصه کمی...

جانم نخور غصه ی مهمان ناخوانده ی شبانه و حسرت نبود مایحتاج خانه و یخچال خالی که صبحدم، صبحانه چه باشد و مذاق مهمان را خوش آید .... شب این خانه تا ابد سر صبح شدن ندارد

سه روز گرفتار پروانه ای بودم که خود را در پیله ای به بزرگی اتاقم حبس کرده بود؛ نه می رفت و نه تلاشی می کرد برای رفتن؛ اگر زبانش را می دانستم حتما دم گوشش می خواندم: عزیز دل هم اتاقی، اگر هم می خواهی به چیز قشنگ تری تبدیل شوی، پیله ای قدر اندازه ات انتخاب کن؛ این نمد برای تو گشاد است عزیزم.

همانجا که عجایب هفتگانه هوش از سر می پراند درست همانجا، تو اگر ایستاده باشی همه مات تو خواهند بود . . . . هروس، زئوس، هرا و هرمس خدایانی مسخره اند در معابد باشکوه مردمی ابله کافیست تو بیایی تا زمین یکدست پیرو یک "آیین" باشد همه معابد، برای تو بیا که آفتاب بتابد بر مغز رطوبت گرفته ی این جماعت

در همسایگی ما درخت چاق و فرتوت کهنسالی لخت و بی برگ به قواره ی آسیابانی خرفت و زشت به کار خیر مشغول است صبح، اسباب قایم باشک بچه ها ظهر، پایگاه چلچله پرانی بلبل ها عصر، استراحتگاه بندگان خدا شب . . . شب ها ولی افسرده و خاموش سرش به گریبان ست، شاید درین عمر دراز معشوقه ای داشته خوش سخن و نمکین روزی ب...

و داستان غمناکی ست وقتی انبار کاه غرق آتش و حرارت می شود روسیاهی به دیوار انبار است و تباهی به خزانه ی صاحبش آنچه رفت، رفته است حالا تو هی باور نکن . . .

اعترافی غمگین تر ازین نبوده و نیست بر سر قبری می گریم ولی مرده ای در آن نیست دنیا بر پاشنه ی اشتباه می چرخد هرجا درماندی و چشم دوختی، بدان جاده ای نیست که برساندت به مقصد نجات دهنده مرده است؟ نه، گمانم از دنیا گریخته است . . . . پی نوشت: نجات دهنده همون شخصیه که گرفتار شده. دنبال چیزی خارج از خود گش...